Annelie van Meeuwen's Blog


Voorkeur
november 2, 2009, 11:55
Filed under: V's

images-1

Voorkeur is een woord dat ik de afgelopen weken veel gehoord heb en als ik niet heel goed oplet wordt het een synoniem voor afwijzing . En afwijzing is lastig voor mij.  Ik ben nu 42 jaar oud en welbeschouwd was ik tot voor kort nooit door iets of iemand afgewezen. Misschien alleen door mijzelf, maar dan ga ik wel gelijk de diepte in… Potentiele werkgevers, collega’s, vrienden, geliefden hebben mij nooit afgewezen. Dat roept natuurlijk vragen op: hoe is het mogelijk dat je nog nooit bent afgewezen? Ik weet het antwoord wel en d’as best pijnlijk, pijnlijker dan afwijzing weet ik nu. Het zit zo, ik beschik over een aantal onzichtbare antennes, ieder mens beschikt daar trouwens over, en die heb ik gebruikt om ervoor te zorgen dat wat er ook gebeurde ik niet werd afgewezen. Ik zette mijn antennes uit of eigenlijk stonden die constant uit en die vingen alle signalen van anderen op en ze vertelde me wat ze wilde horen, zien of voelen. En vervolgens gaf ik ze wat ze wilden horen, zien of voelen en voila dan wordt je nooit afgewezen!

Afgelopen zomer had ik besloten dat ik weer een baan ging zoeken. Daar lagen financiële redenen aan ten grondslag, maar heel eerlijk gezegd ook een gevoel van radeloosheid: van niet weten hoe ik wat ik wil vorm kan geven. Ik heb niet eeuwig de tijd en dus leek een baan een hele logische en voor de hand liggende stap. Ik weet wat ik kan en ik ging solliciteren. Zoals gewoonlijk kreeg ik veel uitnodigingen voor gesprekken en mocht ik naar de volgende ronde en werd ik ge-asessed en getoetst. En toen volgde niet één keer maar meerder keren een afwijzing. En dat wordt dan als volgt geformuleerd: de voorkeur gaat uit naar de andere kandidaat. Je bent leuk, goed, te goed voor deze baan, te veel ervaring, te weinig ervaring. En de topper: “Het zou zonde zijn van jou als je hier zou komen werken” . Zo is afwijzing goed te handelen en tot mijn grote verbazing voelt afwijzing niet als pijn. Bij de laatste voorkeur voor de andere kandidaat werd ik geraakt: “het zou zonde zijn van jou als je hier komt werken……”

Door deze opmerking realiseerde ik me dat mijn antennes uit de lucht zijn, kennelijk ben ik aan het zenden en niet meer alleen aan het ontvangen. Mijn innerlijke criticus, altijd aanwezig, steekt de vinger al weer bestraffend in de lucht. Ik registreer het en voel de weerstand in mijn lichaam. Lieve criticus, dank je wel voor je zorg en weet je: Ik geef de voorkeur aan die andere innerlijke kandidaat. Diegene die ik nog niet zo goed ken als jou en waar ik zelfs de naam niet van weet. Diegene die kan genieten van het besef dat ik mag zijn, mag zenden, mag kiezen en die het voor dit moment helemaal ok vind dat de voorkeur uitgaat naar de andere kandidaat.


Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: