Annelie van Meeuwen's Blog


Verbinden
november 19, 2009, 11:40
Filed under: Uncategorized | Tags:

Verbinden. Er wordt veel over geschreven en er zijn veel adviesbureau’s die het propageren: de verbonden medewerker of de verbonden klant. En het is een boeiend punt, het verschil tussen een verbonden medewerker en een geboeide medewerker*. De geboeide medewerker beschouwd zijn contract met de werkgever als een commercieel contract. De verbonden medewerker is verbonden met de werkgever vanwege de identiteit van de organisatie. Op basis van dit verschil maken medewerkers verschillende keuzes, ook bij  veranderingsprocessen binnen organisaties.

De geboeide medewerker zoekt naar een voor hem voordelig nieuw contract. De organisatie die verbonden medewerkers vraagt, zal er voor moeten waken dat bij een reorganisatie niet de ‘ziel’ uit de organisatie verdwijnt. Daarmee verdwijnt ook dat wat voor de verbonden medewerker belangrijk is.**

Deze laatste bewering komt mij heel tegenstrijdig over en ik vraag me dan ook af welke medewerker meer verbonden is. De verbonden medewerker verbind zich volgens dit inzicht met de ziel van de organisatie. De geboeide medewerker is mijns inziens ook verbonden, met zichzelf en zijn eigen wil. En dat kan in de praktijk prima samenvallen met de identiteit en doelstellingen van een organisatie. Sterker, als dat samenvalt en de medewerkers samen energie genereren om de doelstellingen te verwezenlijken is er sprake van een bezielde organisatie.

Het benoemde verschil tussen verbonden en geboeide medewerkers bestaat volgens mij dan ook niet. Een medewerker die verbonden is met zijn eigen ziel en lichaam en die keuzes maakt vanuit zijn eigen autoriteit is een medewerker die waardevol is voor elke organisatie. Het zou volgens mij heel veel opleveren als organisaties meer zouden investeren in deze vorm van verbinden.

Verbinden, het nieuwe veranderen!

 

*uit “de Geluksfabriek”  door M.Bruel en C.Colsen

** recentie “de Geluksfabriek” door D. van den Berg

Advertenties


vriendin…nen
november 10, 2009, 15:42
Filed under: Uncategorized

images

Vriendin…nen

Vanmorgen liep ik met een vriendin in het bos. Gisteren had ik haar een sms’je gestuurd met de vraag of ze me wilde helpen omdat ik het gevoel had dat ik helemaal aan het vastlopen was. Dat wilde ze en daar liepen we vanmorgen in het bos met haar boxer van 10 maanden.

Mijn vriendin had ook een vraag: zij heeft te veel vriendinnen en ze weet niet goed hoe hier mee om te gaan. Nou kijk ik vaak met verbazing naar haar en haar vriendinnen en hoe er steeds weer nieuwe bij komen. Toen zij trouwde waren er in mijn beleving honderden mensen en toen ze 40 werd, zaten er minstens 80 mensen te eten. En daar was geen familie bij. Diegene die meer dan 10 jaar meelopen in haar leven ken ik wel. Ik zie ze overigens niet vaak want op de een of andere manier zijn er gescheiden werelden. Ik heb trouwens wel ontelbare vrouwen de hand geschud want ze lopen altijd binnen of we komen ze tegen en nu ik er over nadenk lijken ze allemaal een beetje op elkaar qua uiterlijk.

Ik heb een paar goede lieve vriendinnen en die ik soms vaak zie en soms ook maanden niet. Net even waar de behoefte ligt of hoe het loopt met werk, gezin en andere bezigheden. Heel overzichtelijk zoals mijn vriendin het uitdrukte en dat klopt ook. Toen ik trouwde ben ik met mijn vriendinnen naar de sauna geweest, we waren met z’n zessen waarvan één mijn zus. Eén vriendin kon er niet bij zijn. We hebben heerlijk genoten en erg veel lol gehad.

Mijn leven lijkt trouwens helemaal wat overzichtelijker dan dat van haar. Ze is oneindig veel actiever dan ik denk ik altijd. Ze sport en ze werkt op verschillende plekken, ze heeft drie prachtige kinderen, ze doet een opleiding en ze zit in een boekenclub en dan nog wat studentenclubs en ze loopt hard. Haar kinderen zijn minstens zo actief dus die moeten ook overal heen worden gebracht en gehaald. En ze heeft ook nog een man met een eigen zaak en dan is ze nog dochter, zus, schoonzus, tante en ook nog van veel vrouwen: vriendin. Ze doet alles met overgave en ze is ook heel erg moe….

In de auto terug vroeg ik me af of je vriendinnen iets zeggen over jezelf en wat dan? Wat zegt het over mij dat ik een paar hele goede vriendinnen heb waarvan ik de meeste al langer dan 20 jaar ken. En wat betekent het dat zij teveel vriendinnen heeft.

Wat het allemaal zegt weet ik niet, wel wordt het gevoel steeds sterker dat we niet ‘zomaar’ vriendinnen zijn. Op zielsniveau voel ik me heel erg verbonden met haar. Ergens ‘raken’ we elkaar in herkenning. Herkenning die kennelijk niet ligt in iets zichtbaars als hoe we ons leven leiden. Misschien wel in een verlangen naar vrijheid en lichtheid, iets wat ik altijd ervaar in haar bijzijn. Ik voel me dankbaar en gezegend met deze mooie vrouw, mijn vriendin en ik gun haar zo dat ze van zichzelf mag rusten in haar eigen lichtheid.